فرا رسيدن ميلاد با سعادت امام رضا (ع) مبارك باد

یا ربّ تو خواندی ، آمدیم               دل را ستاندی آمدیم

عشق و ولای کعبه را                  بر دل نشاندی آمدیم

یا ربّ ز ایران آمدیم                      با چشم گریان آمدیم

یا ربّ ندایت را ز جان                    لبیک گویان آمدیم

جان را رساندیم آمدیم                  در خود نماندیم آمدیم

دل را ز هر وابستگی                    یکجا تکاندیم آمدیم

جواد محدثی

 

تذکری از ابراهیم ادهم

گنهکاری پریشان روزگار به در خانه ابراهیم آمد و گفت: ای مرد! من بر خود بسی ستم کردم مرا اندرزی ده تا آنرا امام سازم. ابراهیم کفت اگر شش شرط با من تعهد کنی و بجای آری بعد ار آن هرچه کنی تورا زیان ندارد:

نخست آنکه : چون معصیت خواهی کنی آنروز روزی خدای مخور.

گفت هرچه در عالم هست رزق اوست من از کجا خورم؟

ابراهیم گفت : سزد که روزی او خوری اما دروی عاصی باشی؟

دوم : چون خواهی معصیتی کنی آنجا رو که ملک او نبود.

گفت این سخن مشکل تر بود؛ که از مشرق تا به مغرب همه ملک اوست من کجا روم؟

ابراهیم گفت : نیکو بود ساکن ملک اوباشی و معصیت او کنی؟

سوم : چون خواهی [معصیت] کنی جایی رو که او تورا نبیند.

گفت : این کجای تواند بود . او عالم هر سرا است.

ابراهیم گفت : نیکو بود که رزق او خوری و ساکن ملک او باشی و در نظر او معصیت کنی؟

چهارم: گفت چون ملک الموت بسوی تو آید وی را گوی مهلت ده تا توبه کنم.

گفت: [ملک الموت] این سخن کی پذیرد؟

ابراهیم گفت پس قادر نیستی آنرا از خود دفع کنی ؛ چه بهتر که قبل از آمدنش توبه کنی و آن همین ساعت است.

پنجم :چون نکیر ومنکر بر تو آیند هر دو را از خویشتن بران.

مرد گفت : نتوانم. گفت : پس کار جواب ایشان آماده دار.

ششم : آنکه فردای قیامت ندا در آید که گنهکاران به دوزخ روند تو بگو من نروم.

گفت : نتوانم.

مرد کمی اندیدشید و سپس بدست ابراهیم توبه کرد و شش سال بعد از دنیا رحلت نمود.

تو ای عزیز ! نیز باشد که کوچت نزدیک بود در این نصایح بنگر و چون خواهی گناهی کنی آنرا در نظر آر باشد که تورا نیز پیشوا گردد.

به نقل از کتاب آداب و سلوک قرآنی(تخلٌی) - استاد کریم محمود حقیقی

چند كتاب مفيد

داستان غدير خم

احاديث غدير از منظر قرآن و اهل بيت

خطبه غدير خم (ترجمه فارسي)

داستان مولا علي (عليه السلام)

تقدیم به شما که بهترینید!!!

تاریخچه فرقه ضاله بهائیت

آیین بهایی از ابتدای پیدایش در میان مسلمانان به عنوان یک انحراف اعتقادی (فرقه ضاله) شناخته شد. ادعای بابیت و سپس قائمیت و مهدویت توسط سید علی محمد باب با توجه به احادیث قطعی پذیزفته نبود.